کودکان در سنین پایین از خود رفتارها و واکنش های زیادی بروز می دهند که در اکثر مواقع این رفتارها برای شما تازگی و جذابیت دارد و همچنین برخی رفتارها نیز میتواند هشداری باشد تا شما را نگران سلامت روان کودکان کند. در این بین، بعضی ویژگی های رفتاری مثل خجالت و کم رویی کودک ممکن است شما را برای اولین بار به فکر فرو نبرند اما تکرار آن ها شما را نگران کند. وقتی شما کودک خجالتی خود را می بینید، سوالاتی همچون “آیا کودک من خجالتی است؟” ، “چرا کودک من با بقیه گرم نمی گیرد؟” و ” چه کاری از دست من برای کمک به فرزندم برمی آید؟” برایتان پیش می آید. در این مقاله برای پیدا کردن پاسخ سوالات خود، ویژگی های کودک خجالتی و راهکارهای اصولی همراه ما باشید.
خجالتی بودن کودک یعنی چه و نشانههای اصلی آن چیست؟
خجالت کشیدن در کودکان واکنشی طبیعی به موقعیتهای جدید، آدمهای ناآشنا یا محیطهایی است که برایشان قابل پیشبینی نیست. وقتی کودک در چنین شرایطی احساس ناامنی کند، معمولاً ترجیح میدهد کمی عقب بکشد، محیط را بسنجد و بعد تصمیم بگیرد که چطور رفتار کند. در واقع، این رفتار بیشتر از اینکه نشانه یک مشکل یا «بیماری» باشد، نشاندهنده یک سبک رفتاری محتاطانه است.
نشانههای این کمرویی معمولاً بسیار واضح هستند و در سه دسته قرار میگیرند:
- نشانههای رفتاری: فرار از برقراری تماس چشمی، پنهان شدن پشت والدین، امتناع از صحبت کردن یا خیلی یواش حرف زدن، بازی نکردن با بچههای دیگر در پارک یا مهدکودک.
- نشانههای جسمی: سرخ شدن صورت، عرق کردن دستها، جویدن ناخن، مکیدن انگشت، یا حتی شکایت از دلدرد و حالت تهوع درست قبل از ورود به یک محیط جدید.
- نشانههای هیجانی: گریه کردن بدون دلیل واضح در شلوغی، وابستگی شدید (چسبیدن) به پدر یا مادر و کجخلقی در مواجهه با افراد غریبه.
تفاوت مهم خجالتی بودن با درونگرایی و اضطراب اجتماعی در کودکان چیست؟
خیلی وقتها این سه مفهوم را به اشتباه جای هم به کار میبریم که باعث میشود واکنش درستی به رفتار بچه نشان ندهیم. برای درک بهتر، تفاوتهای آنها را در جدول زیر بررسی کردهایم:
ویژگی اصلی | کودک خجالتی (کمرو) | کودک درونگرا | کودک دارای اضطراب اجتماعی |
دلیل دوری از جمع | ترس از قضاوت شدن یا ناآشنا بودن محیط و افراد | نیاز به تنهایی برای بازیابی انرژی روانی | ترس شدید، غیرمنطقی و فلجکننده از هر نوع تعامل |
تمایل به ارتباط | دوست دارد بازی کند اما میترسد قدم اول را بردارد | خودش آگاهانه انتخاب میکند که تنها بازی کند | شدیداً میخواهد ارتباط بگیرد اما وحشت مانع میشود |
واکنش به محیط جدید | اول عقب میکشد، اما آرامآرام گرم میشود | معمولاً راحت است، فقط اگر خسته شود کنار میرود | بروز علائم فیزیکی شدید مثل تپش قلب، لرزش و گریه مداوم |
همانطور که میبینید، کودک درونگرا اصلاً مشکلی با جمع ندارد، او فقط از شلوغی زیاد خسته میشود و از تنهاییاش لذت میبرد. اما کمرویی ریشه در احتیاط و ترس از محیط جدید دارد. از طرفی، اضطراب اجتماعی یک اختلال جدی است که عملکرد روزمره کودک را مختل میکند و نیاز به درمان تخصصی دارد.
چرا کودکان خجالت می کشند؟
در ابتدا و قبل از ارائه ی راه کارهایی برای کمک و همراهی با کودک خجالتی، باید ریشه یابی کرد که “علت بروز کم رویی و خجالت کشیدن کودک چیست؟”
چندین موردی که ممکنه است از علل کم رو بودن کودکان باشند عبارت اند از:
- وراثت و ژنتیک
- شخصیت کودک
- رفتارهای آموخته شده از محیط زندگی و افراد پیرامون
- روابط خانوادگی
- کمبود روابط اجتماعی و تعامل با سایرین
- سرزنش ها و سرکوب های شدید
- ترس از شکست
انواع کودک خجالتی
همه بچههایی که در جمع ساکت میمانند، شبیه هم نیستند و دلایل رفتارشان فرق میکند. شناخت نوع رفتار فرزندتان کمک میکند تا سطح انتظاراتتان را درست تنظیم کنید:
- خجالتی موقعیتی: این بچهها به طور کلی روابط خوبی دارند، اما در موقعیتهای خاص (مثل روز اول مدرسه، رفتن روی سن، یا روبرو شدن با آدمهای غریبه در اولین برخورد) عقب میکشند.
- خجالتی ذاتاً محتاط (دیرجوش): این گروه کلاً در مواجهه با هر چیز جدیدی گارد میگیرند. از امتحان کردن یک غذای جدید گرفته تا اسباببازی ناآشنا و آدمها. آنها برای پردازش محیط و اعتماد کردن، به زمان به مراتب بیشتری نیاز دارند.
- خجالتی وابسته: کودکانی که به دلیل اضطراب جدایی از والدین، در محیطهای اجتماعی به آنها میچسبند و حاضر نیستند بدون حضور فیزیکی والد، هیچ ارتباطی با همسالان خود برقرار کنند.
شناخت این تفاوتها به والدین کمک میکند رفتار کودک را بهتر درک کنند و به جای فشار آوردن برای اجتماعی شدن، فرصت بیشتری برای تجربه و تمرین در اختیار او قرار دهند. کارگاههای مادر و کودک و کارگاه پدر و کودک منکا هم میتوانند محیطی امن و تعاملی برای تمرین ارتباط با دیگران و تجربه فعالیتهای گروهی در کنار والدین فراهم کنند.
توصیه هایی برای والدین در برخورد با کم رویی کودک
والدین از تاثیرگذارترین افراد زندگی کودکان هستند. کودکان پدر و مادر خود را می بینند، به آنها گوش می دهند و حرکاتشان را زیر نظر می گیرند تا فرایند یادگیری خود را به اوج برسانند.
با این اوصاف، وقتی فرزند شما چشمش به تک تک واکنش ها و حرکات شما نسبت به خودش است تا درست و غلط را از هم تشخیص دهد و ستون های شخصیت خود را پایه ریزی کند، در برابر کم رو و خجالتی بودن او چه واکنشی خواهید داشت؟
اگر با مشاهده ی رفتارهای کودک خجالتی خود نمی دانید که باید چگونه به او کمک کنید و واکنش دهید، منکا چند توصیه برای شما دارد:
- به هیچ عنوان به کودک برچسب “خجالتی” نزنید و همینطور اجازه ندهید افرادی که در محیط پیرامون کودک هستند به اون برچسب “خجالتی” بزنند. کودکان (و همینطور بزرگسالان) زندگی خود را با برچسب هایی که آن ها زده می شود وفق می دهند.
- هرگز کودک خجالتی و کم رو را سرزنش و یا مسخره نکنید. در اینجور مواقع حامی، پشتیبان، همراه و دلسوز فرزند خود باشید.
- برای کودک خجالتی داستان هایی از زمانی بگویید که خود خجالتی و کم رو بودید اما توانستید بر این موضوع غلبه کنید. از آنجایی که خردسالان و کودکان والدین خود را به عنوان موجوداتی بی عیب و نقص می پرستند، تعریف کردن داستان خجالت و کم رویی های خودتان برای فرزندتان باعث می شود که احساس بهتری پیدا کنند و اضطراب آن ها کاهش یابد.
- یک الگو از تعامل و ارتباط با مردم باشید. همونطور که پیش تر نیز اشاره کردیم، شما الگوی فرزندانتان هستید. آن ها از شما و دیگر افراد پیرامونشان مداوم یاد می گیرند. پس در روابط خود با دیگران با اعتماد به نفس و یک نمونه ی تمام عیار ظاهر شوید. ورژن با اعتماد به نفس شما منجر به افزایش اعتماد به نفس در کودکان خواهد شد.
به والدین توصیه میکنیم تا راه های ارتباطی موثر در برخورد با کودکان را شناسایی کنند برای مطالعه بیشتر در رابطه با این موضوع نوشته زیر را بخوانید: چگونه با کودکان ارتباط موثری برقرار کنیم؟
راهکارهایی برای درمان خجالتی بودن کودک
بعد از برخورد اصولی در هنگام مشاهده ی کم رو بودن کودکان، باید استراتژی هایی برای بهبود این وضع در پیش بگیرید. آنچه که ویژگی بارز این استراتژی ها باید باشد، تخصصی و علمی بودن آن ها است.
استراتژی شما در کمک به فرزندتان بستگی به عوامل زیادی مثل شخصیت شما، شخصیت فرزندتان و شرایط محیط دارد ولی می تواند در هر حال موارد زیر را در بر بگیرند:
- استراتژی های غلبه بر خجالت و کم رویی که در زندگی، خود تجربه کرده اید را با فرزندتان تمرین کنید.
- کودک خجالتی را تشویق کنید که تعامل بیشتری با محیط و افراد پیرامونش داشته باشد و در فعالیتهای اجتماعی مثل بازیهای گروهی مشارکت کند. اگر میپرسید چگونه کودک را تشویق کنیم، بهتر است از موقعیتهای ساده و آشنا شروع کنید و به او فرصت بدهید با سرعت خودش وارد جمع شود. هر بار که کودک بر خجالت و کمرویی خود غلبه میکند و برای ارتباط با دیگران قدمی برمیدارد، او را تشویق کنید.
- درباره فواید خجالتی نبودن با فرزندتان صحبت کنید. مثال هایی از تجربه های خود برای او بزنید.
- با کودک خجالتی هدف گذاری غلبه بر خجالت و کم رویی اش را تمرین کنید. به او یاد دهید که قدم های بسیار کوچک در جهت غلبه بر کم رویی خود بردارد، مثل سلام کردن به کودکی دیگر وقتی او را برای اولین بار می بیند، و پس از گذر موفقیت آمیز از هر مرحله با هم موفقیتش را جشن بگیرید و برای قدم بعدی تشویقش کنید.
- اطمینان حاصل کنید که به کودک خود برای عالی شدن در کارهایی که بهتر از همه انجام می دهند، فضا میدهید.
کتاب های مناسب برای درمان کودک خجالتی
کتاب خواندن یکی از بهترین و در عین حال سادهترین راهها برای آموزش غیرمستقیم به بچههاست. وقتی کودک در داستان میبیند شخصیت اصلی هم ترسها و خجالتهایی شبیه خودش دارد، راحتتر با او ارتباط میگیرد و احساس نمیکند در این تجربه تنهاست. برای کمک به کودک میتوانید از چند روش ساده استفاده کنید:
- کتاب «ببخشید! من خجالتیام»: داستانی عالی برای اینکه کودک احساساتش را بشناسد و بپذیرد.
- کتاب «فرانکلین در تاریکی»: اگرچه بیشتر روی ترس تمرکز دارد، اما به خوبی روند غلبه بر مشکلات محیطی و کمرویی را به تصویر میکشد.
- کتاب «موش موشک خجالتی»: یک قصه روان برای بچههای پیشدبستانی که یاد میگیرند چطور قدمهای کوچک برای دوستیابی بردارند.
سعی کنید موقع خواندن این کتابها، با او گفتگو کنید: «فکر میکنی چرا موش موشک این کار رو کرد؟ تو اگر جاش بودی چیکار میکردی؟»
آیا خجالتی بودن مانع استعدادیابی و شکوفایی هوش کودک میشود؟
یک باور غلط در جامعه ما وجود دارد که بچههای پرحرف، حاضرین جواب و اصطلاحاً «سر و زباندار»، باهوشترند و بچههای ساکت، استعداد کمتری دارند. این یک اشتباه بزرگ است. کمرویی هیچ ارتباط معناداری با سطح هوش یا استعداد کودک ندارد.
در واقع، خیلی از بچههای محتاط، مشاهدهگرهای بسیار دقیقی هستند. آنها به جای حرف زدن، گوش میدهند و جزئیاتی را میبینند که بقیه از دست میدهند. قدرت تحلیل و تمرکز در این کودکان معمولاً بالاست. مسئله اصلی اینجاست که آنها استعدادشان را در جمع بروز نمیدهند و در مدرسه ممکن است نادیده گرفته شوند.
در این شرایط، مراجعه به یک موسسه استعدادیابی کودک معتبر که از روشهای علمی، بازیمحور و بدون فشار برای ارزیابی استفاده میکند، میتواند پتانسیلهای پنهان این بچهها را مشخص کند. محیطهای آرام و فردی معمولاً بهترین جا برای شکوفایی خلاقیت، هنر، نوشتن یا ورزشهای انفرادی در این کودکان است.
چه زمانی کمرویی کودک نگرانکننده است و باید به روانشناس و مشاور کودک مراجعه کنیم؟
همانطور که گفتیم، کمرویی میتواند بخشی از شخصیت کودک باشد، اما تا کجا؟ مرز نگرانی کجاست؟ تا زمانی که خجالتی بودن، فرزندتان را از روند طبیعی زندگی مثل دوستیابی، رفتن به مهدکودک یا بازی کردن دور نکرده، معمولاً جای نگرانی نیست. اما اگر این خجالت باعث استرس در کودکان شود و روی زندگی روزمره آنها تأثیر بگذارد، بهتر است موضوع را جدیتر دنبال کنید.
اما اگر مشاهده کردید که:
- کودک به دلیل ترس از جمع، دچار حملات وحشتزدگی یا علائم جسمی شدید (استفراغ، تیکهای عصبی، لکنت زبان ناگهانی) میشود.
- شبها به دلیل رفتن به مدرسه کابوس میبیند.
- به هیچ وجه قادر نیست در مهدکودک یا مدرسه حتی با یک نفر دوست شود و کاملاً ایزوله و منزوی شده است.
- بیشتر از ۶ ماه است که این رفتارها به شدت رو به افزایش است.
در این شرایط وقت مداخله تخصصی فرا رسیده است. گاهی پیدا کردن زمان خالی برای مراجعه حضوری سخت است یا خود کودک در کلینیک همکاری نمیکند. در چنین موقعیتهایی، استفاده از مشاوره کودک آنلاین یک راهکار سریع، امن و در دسترس است تا شما مستقیماً با یک متخصص در تماس باشید و شرایط را علمی ارزیابی کنید.
اگر احساس میکنید کمرویی فرزندتان مانع از رشد طبیعی و ارتباطات روزمرهاش شده، ما در اینجا در کنارتان هستیم. برای رزرو وقت مشاوره تخصصی و دریافت راهکارهای عملی مخصوص فرزند خودتان، همین حالا با منکا تماس بگیرید. 09133170152
جمعبندی: مسیر تبدیل کمرویی کودک به اعتمادبهنفس پایدار
مسیر کمک به یک کودک خجالتی، مسابقه دو سرعت نیست؛ یک ماراتن است. فراموش نکنید که قرار نیست فرزند شما در نهایت تبدیل به پرحرفترین فرد مهمانی یا شلوغترین بچه کلاس شود. هدف اصلی این است که او آنقدر اعتمادبهنفس پیدا کند که بتواند نیازهایش را بیان کند، در مواقع لزوم حقش را بگیرد و ارتباطات سالم و انتخابی بسازد. این مسیر تنها با صبر شما، پرهیز از برچسب زدنهای مخرب و تمرینهای کوچک و مداوم روزمره به دست میآید.
سوالات متداول
آیا خجالتی بودن در کودکان یک ویژگی ارثی است یا اکتسابی؟
هر دو عامل در این موضوع دخیل هستند. تحقیقات نشان میدهد ژنتیک نقش مهمی دارد و بچههایی که والدین محتاط یا درونگرا داشتهاند، از نظر ساختار عصبی بیشتر مستعد کمرویی هستند. اما محیط زندگی، نحوه تربیت، جابجاییهای زیاد، حمایتهای افراطی والدین یا برعکس، محیطهای پرتنش هم میتوانند این ویژگی را ایجاد کرده یا به شدت تشدید کنند.
چرا کودک در خانه پرحرف و شلوغ است اما در مهدکودک یا جمع فامیل ساکت و خجالتی میشود؟
خانه محیط امن کودک است. او آنجا مطمئن است که قضاوت نمیشود و همه بدون قید و شرط او را میپذیرند. اما محیط مهدکودک یا جمعهای فامیلی، پر از محرکهای جدید، آدمهای ناآشنا و قوانین ناشناخته است. کودک برای پردازش این حجم از اطلاعات و احساس امنیت در این محیطهای جدید به زمان نیاز دارد و به همین دلیل موقتاً در لاک خودش فرو میرود تا شرایط را ارزیابی کند.
وقتی جلوی دیگران به کودکمان میگویند «چرا خجالت میکشی؟»، چه واکنشی نشان دهیم؟
به هیچ وجه حرف آنها را تایید نکنید و نگویید «بله متاسفانه بچهام خجالتی است». خیلی آرام، با اعتمادبهنفس و با لبخند جواب دهید: «خجالت نمیکشه، فقط دوست داره اول یکم محیط رو نگاه کنه و وقتی احساس راحتی کرد خودش میاد پیشتون». این واکنش، هم به کودک احساس حمایت و امنیت میدهد و هم به اطرافیان پیام میدهد که حق ندارند روی او برچسب بزنند.
آیا خجالتی بودن کودک نشاندهنده کمبود هوش یا ناتوانی در یادگیری است؟
خیر، به هیچ وجه. کمرویی صرفاً یک ویژگی شخصیتی، خلقی و رفتاری است و هیچ ربطی به تواناییهای ذهنی ندارد. بسیاری از کودکان خجالتی دارای تمرکز بالا، قدرت تخیل قوی، هوش سرشار و مهارتهای شنیداری عالی هستند. آنها فقط به دلیل ترس از قضاوت شدن یا شکست خوردن، ترجیح میدهند مهارتهایشان را در جمعهای بزرگ بروز ندهند.
چگونه معلم یا مربی مهدکودک میتواند به کودک خجالتی کمک کند؟
معلمهای آگاه میدانند که نباید کودک را مجبور به صحبت در جمع کنند یا او را در موقعیتهای استرسزا قرار دهند. دادن مسئولیتهای کوچک دو نفره (مثل کمک کردن در پخش دفترها با یک همکلاسی آرام)، قرار دادن او در گروههای بازی بسیار کوچک به جای فعالیتهای کل کلاس، و تشویقهای خصوصی و درِگوشی به جای تشویقهای بلند در مقابل همه، از بهترین روشهای حمایتی در مدرسه است.
آیا استفاده از اسباببازیها و کتاب داستان میتواند کمرویی کودک را کاهش دهد؟
بله، بسیار زیاد و به شکل شگفتانگیزی موثر است. عروسکبازی فرصتی عالی است تا کودک مکالمات سخت را در یک محیط کاملاً امن تمرین کند (مثلاً شما عروسک فروشنده شوید و او عروسک خریدار). کتاب داستانهایی هم که شخصیت اصلی آنها بر ترس و کمرویی خود غلبه میکند، به صورت کاملاً غیرمستقیم و بدون ایجاد گارد دفاعی، به کودک الگو و راهکار عملی میدهند.